บทที่ 139 ไม่ได้โกรธ

น่ากินจังเลยค่ะ ขอบคุณค่ะ” ลิปการ์รู้สึกหิวมากจริงๆก็ตอนที่เห็นอาหารบนโต้ะที่ส่งกลิ่นหอมยั่วพยาธิในกระเพาะอาหาร จึงนั่งลงบนเก้าอี้ที่เขาขยับให้

สองหนุ่มสาวรับประทานอาหารเช้าควบกลางวันในเวลาสิบเอ็ดนาฬิกากว่าแต่ไม่มีใครโทรหา ปล่อยให้ทั้งสองมีเวลาอยู่ด้วยกันเต็มที่และพรุ่งนี้ก็จะเดินทางไปฮันนีมูนท...